Burmilla

Köken ve görünüm

Burmilla, 1981’de İngiltere’de planlanmamış bir çiftleşmeyle ortaya çıktı: bir Chinchilla İran erkeği ile lila renkli bir Burma dişisinin yavruları o kadar dikkat çekiciydi ki ırk bu yavrular üzerinden geliştirildi.

Irkın imzası gümüş gölgeli tüyüdür. Tüy tellerinin dip kısmı gümüş beyazı, uç kısmı ise siyah, kahve ya da başka bir renktedir; kedi hareket ettikçe tüy ışıltılı görünür. Gözlerin, burnun ve dudakların çevresi koyu bir çizgiyle belirginleşir, bu da ona sürme çekilmiş bir ifade verir. Gözleri yeşildir. Gövdesi orta boylu ve kaslıdır, Burma soyundan gelen ağırlığı beklenenden fazla gelebilir. Yaygın olan kısa tüylü tiptir; bazı federasyonlar yarı uzun tüylü bireyleri de tanır.

Karakter

Burmilla, Burma’nın sosyal ve oyuncu tarafını İran kedisinin sakinliğiyle dengeler. İnsanına yakındır, sizi karşılar ve ev işlerinize eşlik etmek ister; ama sürekli ilgi talep eden bir kedi değildir. Çoğunlukla çocuklarla ve başka kedilerle iyi anlaşır. Evinize ikinci bir kedi gelecekse kediler arası ilişkiler rehberimizdeki tanıştırma adımları işinize yarayacaktır. Yetişkinlikte de oyun isteği sürer, bu yüzden her gün kısa oyun seansları planlayın.

Bakım

Kısa ve ipeksi tüyü az emek ister. Haftada bir yumuşak bir fırça ya da lastik eldivenle üzerinden geçmek dökülen tüyleri alır ve parlaklığını korur. Yarı uzun tüylü bireylerde bu sıklığı haftada iki kez yapın. Ayrıntılar için tüy bakımı rehberimize bakabilirsiniz.

Sağlık

İran kedisi soyundan gelen bazı hatlarda polikistik böbrek hastalığı taşınabilir. Bu yüzden yavru alırken üreticiden ebeveynlerin PKD tarama sonuçlarını sormanızı öneririz. Burmilla Türkiye’de çok nadir bulunur; gümüş tüylü British ya da İran melezlerinin bu adla satılabildiğini unutmayın ve soy kağıdı görmeden karar vermeyin. Kedinizin su içişinde ya da idrarında bir değişiklik fark ederseniz veterinerinize danışın.